زینب طولابی

هدف: سازمان های امروزی در حال حاضر با همه گیر شدن تنهایی در محیط کار مواجه اند که به سطح پایین تر عملکرد و رضایت فردی منجر می شود و نومعلمان نیز در مدارس مستعد بروز محرومیت احساسی، کمبود روابط سازنده، فرسودگی روانی، افسردگی و اضطراب هستند. از آنجا که موضوع تنهایی سازمانی در جوامع علمی و سازمانی ایران، به ویژه در حیطه آموزش و پرورش موضوع جدید و نا آشنایی است؛ از این‌رو هدف از انجام این مطالعه شناسایی، بررسی و تحلیل تجارب زیسته نومعلمان از پدیده تنهایی سازمانی در قالب‌های عوامل مؤثر بر شکل گیری پدیده تنهایی سازمانی، پیامدهای پدیده تنهایی سازمانی و راهکارهای فردی و گروهی نومعلمان برای مقابله با پدیده تنهایی سازمانی است. مواد و روش ها: پارادایم کلی تحقیق، کیفی از نوع پدیدارشناسی است. نمونه آماری این پژوهش 12 نفر از نومعلمان شهر ایلام می‌باشند که به روش نمونه‌گیری گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار گرد‌آوری داده‌ها مصاحبه عمیق (نیمه ساختار مند) بود که تا زمان رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی برای توصیف ویژگی‌های جمعیت‌ شناختی و نیز تحلیل مضامین به ترتیب، با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS22 و MAXQDA20 انجام گرفته است. جهت اطمینان از روایی این پژوهش، از روش بررسی مجدد توسط اعضاء (مصاحبه‌شوندگان) استفاده شد و برای بررسی میزان پایایی مرحله کدگذاری در مصاحبه‌ها، روش‌ پایایی بازآزمون به کار گرفته شد. یافته ها : بر اساس نتایج این تحقیق، عوامل مؤثر بر شکل‌گیری پدیده تنهایی سازمانی در قالب 4 عامل فردی، اجتماعی- فرهنگی، روانی و شغلی تقسیم‌بندی شدند و در مجموع، 36 مفهوم در این مقولات فرعی قرار گرفتند. 4 پیامد فردی، ارتباطی، روانی و شغلی- حرفه‌ای در قالب 37 مفهوم از جمله آثار و پیامدهای پدیده تنهایی سازمانی در نومعلمان مورد مطالعه مشخص شد. 3 راهکار فردی، ارتباطی و حرفه‌ای در قالب 24 مفهوم از جمله راهکارهای فردی نومعلمان برای مقابله با پدیده تنهایی سازمانی و 4 راهکار روانی، برنامه‌های گروهی، شغلی و ارتباطی، در قالب 21 مفهوم از جمله راهکارهای گروهی نومعلمان برای مقابله با پدیده تنهایی سازمانی در مدرسه بودند. نتیجه: بر اساس نتایج این تحقیق احساس تنهایی در نو معلمان به عوامل مختلفی فردی ، روانی و شغلی مرتبط است و آثار و پیامدهای آن بر ویژگی های فردی، روانی نو معلمان و عملکرد آنان ناثیر منفی می گذارد.لذا توجه به حمایت های عاطفی فردی ،گروهی و سازمانی از نو معلمان می تواند به کاهش احساس تنهایی در نو معلمان کمک کند.