این پژوهش با هدف فهم پدیدۀ مانور سیاسی مدیران در سازمانهای دولتی انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت اکتشافی (کیفی) است. جامعۀ آماری شامل مدیران سازمانهای دولتی کرمانشاه است که با نمونهگیری نظری، 15 مصاحبۀ نیمهساختاریافته تا رسیدن به اشباع داده انجام شد. برای گردآوری دادهها از مصاحبۀ هدایتشده استفاده شد. برای بررسی روایی و پایایی، از روایی مشارکتی و بازبینی توسط همکار و از پایایی بین دو کدگذار استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد الگوی مانور سیاسی از 6 مؤلفۀ اصلی شامل پدیدهمحوری (شبکهسازی ائتلافی، ارتباط با منابع قدرت، تسخیر اطلاعات، رفتار غیرقانونی، سازوکار نفوذ، اخلالگری)، شرایط علّی (عوامل فردی، عوامل شغلی، ساختار سازمانی ضعیف، درماندگی شخصیتی، بیدادگری سازمانی، ارتباطات پنهانی، رایزنی سازمانی)، بسترسازها (فرهنگ ضعیف، جوّ محیطی ریاکارانه، قوانین خشک، انتصابات سیاسی، نابرابری قدرت، حاکمیت تفکر چانهزنی)، عوامل مداخلهگر (جنسیت، ایجاد الزامهای اخلاقی، طبقۀ شخصیتی، سکوت سازمانی، نیازهای فردی، راهبردهای فشار)، راهبردها (انتصابات غیرشایسته، تملق و چاپلوسی، سیاست متهورانه، ائتلاف غیررسمی)، پیامدها (کاهش نوآوری، افزایش کارشکنی، کاهش اثربخشی، فساد اداری، افزایش تعارض) تشکیل شده است. نتایج این پژوهش نشان داد مانور سیاسی مدیران یکی از مهمترین آسیبهای نظام فعلی انتصابات در دستگاههای دولتی است.
