با توجه به رقابت و تغییرات شدیدی که امروزه در محیط وجود دارد در صورت عدم پیشگیری و مقابله با رخوت سازمانی، سازمانها به زحمت خواهند توانست وضع موجود خود را حفظ کنند؛ چه برسد به اینکه خواهان بهرهوری، کارآیی و رسیدن به وضع مطلوب باشند. این پژوهش با هدف بررسی پدیده رخوت سازمانی انجام شده است و سوال اساسی این است که افراد از رخوت سازمانی چه تجربهای دارند و چگونه آن را معنا میکنند. این تحقیق از نظر هدف کاربردی، از نظر روش توصیفی- تحلیلی با رویکرد کیفی است. روش جمع آوری اطلاعات دادهها میدانی و ابزار آن مصاحبه است. جامعه آماری پژوهش خبرگان (کارکنان ادارات شهرستان ایلام) بودند. نمونهگیری براساس نمونههای در دسترس و به روش نمونهگیری هدفمند انجام شده است. روش تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل مضمون پایه و سازمان دهنده انجام میشود. روایی و پایایی نیز با استفاده از نظر خبرگان و بازآزمایی انجام شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها، از روش پدیدارشناسی استفاده گردیده است. بعد از بررسی مصاحبههای انجام شده و کدگذاری و دسته بندی آنها 4 مضمون فراگیر و 14 مضمون سازماندهنده شناسایی شد. این مضامین شامل: عوامل فردی (افول عمر کاری، بیمیلی و بی رغبتی، مسئولیتگریزی، سستی و تنبلی در کار، مشکلات شخصیتی و خانوادگی، قانونگریزی، سستی و تنبلی ناشی از عدم رضایت شغلی) عوامل شغلی (یکنواختی شغل و نوع کار، نارضایتی شغلی و عدم تعهد)، عوامل سازمانی (فرهنگ نامناسب پاسخگویی سازمانی، تذکر دادن مدیر به اهمالکاری کارکنان، افزایش مراجعین در کار، تعارضات سازمانی و شکایات، ضعف ارتباطات سازمانی، کاهش بهرهوری در سازمان، بیتوجهی به شأن و شخصیت کارمندان) و عوامل محیطی(ساختار فیزیکی و محیطی کار،مسائل اقتصادی و مالی) است.
