عنوان	ترسیم مرز گویشی بانه ای- مکریانی در حد فاصل شهرستان های بانه و سردشت
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	مرز گویشی، زبان کردی، گویش سورانی، گویش مکریانی، بانه، سردشت
چکیده	پژوهش حاضر تلاشی است در‌راستای ترسیم مرز‌گویشی میان گونه‌های بانه‌ای و مکریانی که با‌استفاده از منابع کتابخانه‌ای و گردآوری داده‌های‌میدانی از طریق پرسشنامه‌هایی که در بین 80 نفر از گویشوران (40 نفر مرد و 40 نفر زن) توزیع شد، به انجام رسیده است. بدین‌ترتیب که پس از گردآوری داده‌ها و آوانگاری آنها، به ترسیم مرز‌گویشی پرداخته‌شد. مشخصه‌های مورد‌بررسی شامل تبدیل همخوان سایشی‌حلقی‌بی‌واک [ħ] به همخوان سایشی‌حلقی‌واکدار [ʔ]، حذف همخوان‌چاکنایی مابعد واکه و کشش‌جبرانی واکه، تبدیل واکه پیشین کوتاه‌بسته [i] به واکه بلند [i:]، حذف همخوان‌لثوی [d] و جایگزینی با نیم‌واکه] [y، تبدیل واکه پیشین‌بسته [i]به واکه‌باز [æ]، حذف همخوان‌چاکنایی مابعد واکه، تبدیل هجای آغازین [yu] به [we]، تغییر نیم‌واکه [y] به واکه [e]، تغییر واکه [u] به نیم‌واکه [w]، تبدیل هجای آغازین از [ʔʊs] به[wæs]، درج وند‌تصریفی [-ə] به پایانۀ اسمی در جایگاه مفعول، کاربرد واژه‌های همسان و مطابقت ضمیر‌شخصی و عددها با کردی‌معیار می‌باشد. در بررسی‌ها مشخص شد که روستاهای نزدیک به شهر بانه به گویش‌بانه‌ای صحبت می‌کنند ولی گونه زبانی روستاهای دوردست‌تر که در جایگاه بینابینی قرارداشته را می‌توان تلفیقی از گونۀ‌بانه‌ای و مکریانی دانست. گویشوران روستاهای مجاور شهرستان‌سردشت نیز به گونۀ مکریانی تکلم می‌ورزند، به‌همین‌خاطر در این روستاها به‌واسطۀ این مشخصه‌ها، مرز گویشی مکریانی- بانه‌ای تعیین گردید.
پژوهشگران	طاهره افشار (Tahereh Afshar) (نفر اول)، محمد احمدی (نفر دوم)، الهام ثباتی (Elham Sobati) (نفر سوم)