چکیده گرمایش جهانی، ناشی از افزایش گازهای گلخانهای مانند دیاکسید کربن، متان و اکسید نیتروژن در جو، تأثیرات مخربی بر صنعت غذا و امنیت غذایی دارد. این پدیده باعث کاهش تولید محصولات کشاورزی کلیدی مانند گندم و ذرت، افزایش فراوانی رویدادهای شدید جوی و گسترش آفات و بیماریهای گیاهی شده است. همچنین، صنعت غذا خود یکی از عوامل اصلی انتشار گازهای گلخانهای محسوب میشود، بهویژه در بخشهای کشاورزی، دامداری و حملونقل. تغییرات اقلیمی بر دامپروری و صنایع لبنی نیز تأثیر گذاشته و با ایجاد استرس گرمایی و کاهش کیفیت علوفه، تولید شیر و گوشت را کاهش داده است. در بخش شیلات و آبزیپروری، افزایش دمای آب و اسیدی شدن اقیانوسها، ذخایر ماهیها و آبزیان را تهدید میکند. برای مقابله با این چالشها، راهکارهایی مانند کشاورزی هوشمند به اقلیم، استفاده از ارقام مقاوم به خشکی، توسعه فناوریهای نوین مانند هوش مصنوعی و پروتئینهای جایگزین و اجرای توافقنامههای بینالمللی مانند توافق پاریس پیشنهاد شده است. این اقدامات میتوانند پایداری سیستم غذایی را بهبود بخشیده و امنیت غذایی را در بلندمدت تضمین کنند.
