این مطالعه به بررسی ساختمان صامت‌ها (همخوان‌ها) و مصوت‌ها (واکهها) در زبان فارسی دری می‌پردازد. به منظور درک بهتر مطلب دستگاه صوتی فارسی دری، نگارنده دستگاه صوتی فارسی دری را با زبان فارسی معیار مقایسه کرده است. روش تحقیق در این مقاله نظری و از نوع توصیفی – تحلیلی می‌باشد. برخی از مهم‌ترین نتایج حاصل از این مقاله عبارتند از: 1- زبان فارسی دری دارای «هشت» واکه می‌باشد که دو واکه نسبت به زبان فارسی معیار بیشتر دارد این واکهها عبارتند از یای مجهول و واو مجهول. 2- تعداد همخوان‌های زبان فارسی دری «24» عدد می‌باشد. 3- زبان فارسی دری دارای «خوشه‌ی همخوانی» است که در زبان فارسی معیارخوشه‌ی همخوانی وجود ندارد.
