ماندگاری کوتاه پس از برداشت میوه توتفرنگی غالباً به دلیل برخورداری از محتوای نسبتاً بالای آب، فعالیت متابولیک بالا و حساسیت به قارچها است. در راستای افزایش کیفیت و عمر انباری میوه توتفرنگی، اثر غلظتهای مختلف اسانس پوست لیمو و پرتقال بههمراه پوشش پکتین در دمای 20 درجه سانتیگراد (عمر قفسهای) بهمدت 6 روز و دمای 5 درجه سانتیگراد (زمان انبارمانی) بهمدت 12 روز مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش با شش تیمار شامل شاهد بدون پوششدهی (آب مقطر)، پکتین یک درصد، پکتین با اسانس پوست پرتقال و پوست لیمو هر کدام با دو غلظت نیم و یک درصد، در سه تکرار بر پایه طرح کاملاً تصادفی انجام شد. کیفیت میوه بهوسیله بازارپسندی، پروتئین و کلروفیل کاسبرگ هر سه روز یکبار اندازهگیری شد. براساس نتایج، تیمار ،C درصد کاهش وزن، میزان آنتوسیانین، میزان ویتامین و کلروفیل کاسبرگ گردید. C پوشش پکتین بههمراه اسانس مرکبات منجر به تأخیر در تخریب پروتئین و آنتوسیانین، همچنین حفظ ویتامین تمامی تیمارهای پوششی کاهش وزن میوه را با کنترل از دست دادن رطوبت میوه در دو شرایط انبارمانی و عمر قفسهای به تاخیر انداختند. 13 درصد کاهش / 18 و 8 / بهترین نتیجه در تیمار پکتین با اسانس لیمو یک درصد در هر دو دمای 5 و 20 درجه سانتیگراد بهترتیب با 5 افت وزنی بهدست آمد. بهعلاوه پوشش غنی شده پکتین بههمراه اسانس لیمو اثر مثبتی روی حفظ کیفیت ظاهری میوه در طی دوره انبارمانی و آنتوسیانین برای تیمار پوششی مذکور در دمای 5 درجه سانتیگراد بهمدت 12 روز بهدست آمد. C داشت. همچنین بیشترین میزان ویتامین نتایج نشان داد که افزایش غلظت اسانس پرتقال به یک درصد در پوشش پکتینی در مقایسه با اسانس لیمو نتوانست تأثیر قابل توجهی در حفظ آنتوسیانین و پروتئین داشته باشد. علاوه بر آن سبب تسریع پوسیدگی و کاهش وزن میوه شد. براساس نتایج، پوشش پکتین بههمراه اسانس لیمو یک درصد تیمار مناسبی جهت حفظ کیفیت عمر قفسهای و انبارمانی میوه توتفرنگی رقم پاروس بود. با این حال، در زمینه کاهش طعم ناشی از کاربرد اسانس مرکبات روی میوه پژوهشهای بیشتری لازم است.
